Jules de Winter werd op 8-12-1908 in Veghel geboren in een joods slagersgezin. Van ooggetuigen uit die tijd hoorden we dat de gebroeders Ies en Jules de Winter altijd wel in waren voor een geintje. Zo maakte Ies de kinderen wijs dat hij thuis een echte sinaasappelboom had, en Jules beloofde hen een kwartje als ze in hun broek zouden plassen.

Jules stond in Veghel bekend als een rokkenjager. In 1936 kreeg hij een zoon: Paul Wilhelm Klären. Jules was niet getrouwd met Pauls moeder. Na de oorlog werd Paul geadopteerd door de Veghelse familie De Wit. In Veghel kende men hem dan ook als Paultje de Wit. Hij heeft zijn vader Jules nooit gekend.

Tijdens de oorlog doken alle leden van het gezin De Winter onder. Selma en haar man Hugo zaten in Aartswoude, hun twee dochters zaten apart van hen en van elkaar elders ondergedoken. Ies dook onder in Amsterdam en Gien op diverse adressen. Jules woonde in Amsterdam clandestien samen met zijn verloofde, de christelijke verpleegster Winnie Swart.

De Joodse verraadster Beppie ontdekte Jules en verraadde hem aan de beruchte agent Moesbergen. Een arrestatieteam van de politie deed een inval in hun appartement. Jules werd gearresteerd en naar Westerbork gebracht. Daar kwam hij zijn ouders, zus Selma en zwager Hugo weer tegen. Vanuit Westerbork werd Jules gedeporteerd naar Auschwitz. Vanwege de opmars van de geallieerden moest Auschwitz eind januari 1945 ontruimd worden. Ruim 60.000 gevangenen vertrokken te voet richting Dachau. In 1946 verklaarden getuigden dat ook Jules aan deze barre dodenmars deelnam. Hij is uiterlijk op 28 januari 1945 ergens tussen het Poolse Gleiwitz en Dachau gestorven. Jules is 36 jaar geworden.